اختتامیه‌ای برای سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر



اختتامیه‌ای برای سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر



خبرگزاری تسنیم: مراسم اختتامیه سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر امشب یکشنبه ۲۲ بهمن ماه با حضور اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور، سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمد مهدی حیدریان، رئیس سازمان سینمایی و جمعی از هنرمندان، خبرنگاران و اهالی رسانه با نیم ساعت تاخیر در برج میلاد تهران برگزار شد.

اجرای این مراسم برعهده رضا رشیدپور است. رشیدپور بعد از خوشامدگویی گفت که به افتخار پرچم ایران و به افتخار سینماگرانی که با سختی باعث سربلندی سینمای ایران شدند می‌ایستیم و سینماگران ایرانی را تشویق می‌کنیم.

ابراهیم داروغه‌زاده دبیر سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر در ابتدای این مراسم گفت: شهریور سال ۵۹ را بسیاری از مردم به خاطر دارند، دشمن به کشور ما حمله کرد و تا به خودمان آمدیم بخش‌هایی از کشورمان را گرفت. ما به سختی توانستیم مقابل آن‌ها بایستیم. بعد از جنگ نیز بسیاری از کشور‌ها تصمیم گرفتند که عزت ایران و ایرانی را از بین ببرند چندسال گذشته دشمنان ایران تصمیم گرفتند جنگ خانمان برانداز را در ایران راه بیندازند و دولت خودساخته به اسم داعش ساختند با هدف تجزیه ایران و از بین بردن سربلندی ایران را می‌خواستند. عزیران و جوانان کشور دیگر پخته شدند و بیرون از مرز‌ها با دشمن جنگیدند و بدون کمترین آسیبی دشمن را شکست دادند. از همه می‌خواهم که یک دقیقه ایستاده شهدای جمهوری اسلامی را تشویق کنید. پاینده باد ایران و ایرانی.

در ادامه عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی روی صحنه آمد و پیام حسن روحانی را قرائت کرد:

«امروز، اهل نظر دیگر فرهنگ را فقط زیربنا یا صرفاً روبنای توسعه جوامع نمی­دانند. امروز، «فرهنگ» هم زیربنا و هم روبنا است. ما در جمهوری اسلامی ایران، فرهنگ را به عنوانِ مهمترین مقصد و غایتِ برنامه‌های توسعه می­شناسیم.

ظهور همزمان سه پدیده: اینترنت، تلفن‌های همراه هوشمند، شبکه ­های اجتماعی که جمع آن‌ها سودای غلبه بر نظام رسانه­ای و قلب و روح و فکر تمامی ساکنان کره خاکی را دارند، دست­اندرکاران سینمای ما را بر آن می­دارد تا به مثابه محتوای فکری و هنری، این ابزار و امکانات را به کمال به خدمت بگیرند و سینمای مقتدرِ ما در این عرصه، ابتکار عمل را در دست خود داشته باشد! عرصه­ای که جامعه در آن آگاهی خودش را جست‌وجو می­کند. سینما امکان نقد و گفت­و­گو درباره مسائل و موضوعات مهّم را برای گروه­های متنوع جامعه فراهم می­کند و این آغاز هر نوع بهبودی در زندگی و حیات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ماست.

مردم در عمقِ داستان­های سینمایی به دنبال زندگی، هویت، رؤیاها، رنج­ها، شادی­ها و امید‌های خود می­گردند. شاید این وجهِ سینما، از علل مهّم جذّابیّت­های مردمی­اش باشد. سینما می­تواند چنین بستری را برای جستجوی جمعی – با هدفِ کمک به یافتنِ پاسخ­های مردمِ ما فراهم کند. سینمایِ ما هرگاه که به ایفای چنین نقش و مسئولیتی نزدیک شده، توانسته است به جای تقلید، بر نوآوری­های خودش تکیه زَنَد و آوازه­اش را در جهان منتشر کند.

سینما یکی از کارآمدترین ابزار فرهنگی و هنری است که بشر امروز برای معرفی و انتقال پیام­ها و مواریث و دست­آورد‌های تمدنیِ خود کشف کرده است. امّا تمدنی می­تواند امید به ماندگاری، باروری و بازتولید ارزش­هایش داشته باشد که فرآیند انتقالِ توأم با ارتقاء خود را مدیریت کند، آن را حیاتی بداند، نسبت به نقاط قوت و ضعف خود از منظری استراتژیک، احاطه یابد و آنی از تزریق «امید» به جامعه غافل نشود.

سینمای ما باید حوزه فرهنگی و تمدّنیِ خود را مجدداً بشناسد و در عین اینکه همواره «فرهنگ دینی و ملی» و «مسائل ایران» مهم­ترین محور و موضوعش است، به دنبال کسب سهمی هر چه فزون­تر از میدان فرهنگ و هنر دیگر سرزمین­ها و نیز اقتصادِ جهانیِ صنعت تصویر باشد! برای نیلِ به این منظور، باید امکانات، قابلیت­ها و ظرفیت­های ملّی و بین­المللی خود را هر روز ارتقاء بخشیم. در این زمینه، توسعه نیروی انسانی، توسعه سازمانی، توسعه منابع سرمایه، توسعه فناوری، فراهم‌سازی زیرساخت­های حقوقی و تجهیزاتی، فعّال­شدن در صحنه دیپلماسی فرهنگی جهان، بِرندسازی، بازارسازی و توسعه خلاق بازار و سرانجام طراحی و تدوین استراتژی­های عرضه محصولات از مهم­ترین برنامه­های سینمای ایران ما خواهد بود. سینمایی که دیگر با مجموعه­ای از سالن­های نمایش تعریف نمی­شود، بلکه وب‌سایت­ها، شبکه ­های اجتماعی و بسیاری از تصویرافزار‌ها که امکان پخش تصویر متحرک را دارا هستند، به نوعی در حیطه صنعت تصویر و سینما واقع می­شوند. سینمای ما باید با جذب انبوه جوانان با استعداد، خوش­قریحه و اندیشمند از گستره ایران­زمین، ریشه در خاک و سَر بر آسمان سایَد.

اشتغال­زایی عظیم سینما، توانمندی آن در ایجاد نشاط و امید در جامعه و آموزنده بودن از ویژگی­های این سینما است. سینمای ما با بیان علمی و هنری مشکلات جامعه و نقد سیاست­ها، رویکرد‌ها و عملکرد دولت و مؤسسات تأثیرگذار جامعه، می­تواند عامل پیشرفت، توسعه و رفع موانع پیش­روی جامعه باشد.

امام (ره) فرمودند: در جمهوری اسلامی همه باید با انتقاد‌ها و طرح اِشکال­ها، راه را برای سعادت جامعه باز کنند (صحیفه نور، جلد ۱۴، صفحه ۲۴).

سینما با بیان و طرح مسائل و نظریات جدید می­تواند جامعه را برای مواجهه با آن‌ها آماده سازد. با رفتن به فضا‌های طبیعی و تاریخی سرزمین­مان و نیز بازتاب و معرفی هزاران رسم و واقعه آیینی، دینی و ملّی به کمک پیشرفت صنعت گردشگری بشتابد و با نگاه دانش­بنیان باعث پیشرفت فناوری و توسعه استارت­آپ­ها شود.

این سینما قادر است آرامش روانی به جامعه ببخشد، به حفظ ثبات اجتماعی و التیام گُسست­ها مرهم باشد، با­نشاط و نشاط­آفرین باشد، قانون و اخلاق را که مؤلّفه ­های تنظیم­کننده روابط اجتماعی هستند، تحکیم بخشد، احساس امنیّت، استقلال و اقتدار ملی را تقویت کند، اما خود نیز باید از امنیّت و آرامش خاطر درونی برخوردار باشد و جهان را عرصه پرواز خود بداند. من سینما را بخش مهمّی از راه­حل­های مسائل و مشکلات امروز و ازامروزی ایران و جوانان عزیزمان می‌دانم و نه مشکل!

حسن روحانی

رئیس جمهور»

این خبر در حال تکمیل است.




اختتامیه‌ای برای سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر

درج آگهی رایگان

دیدگاهتان را ثبت کنید

bigtheme